GOED GEHOLPEN

Tekst Eva Prins Beeld Jenny Lindhout

Kees (56)* werd – inmiddels ruim twintig jaar geleden – zo goed geholpen door een WAO/WIA-begeleider van de bond, dat hij nu zelf WIA-begeleider wil worden. ‘Wat hij toen voor mij heeft gedaan, was onbetaalbaar.’

Op het moment dat WAO/WIA-begeleider Harrie Dal in het leven van Kees verschijnt, is Kees, dan 35, al bijna twee jaar aan huis en bed gekluisterd. Na een val op het werk – Kees was Penitiair Inrichtingswerker en werd geduwd tijdens een opstand – stortte hij de volgende dag als een kaartenhuis in elkaar. Letterlijk. ‘Ik wilde opstaan, maar viel voorover en bleef naar adem happend liggen. Ik verging van de pijn en kon helemaal niets meer.’

ONTSLAG

Een maand later komt de diagnose: acht scheuren in de rugwervels en kapotte heupgewrichten. In het ziekenhuis kunnen ze weinig voor hem doen, dus komt hij thuis te liggen met ‘allemaal braces’ en het advies zo min mogelijk te bewegen om de scheurtjes te helen. Daarna zou dan revalidatie volgen.

In plaats van excuses, kaarten en bloemen krijgt Kees een half jaar later – zonder ooit nog iemand van zijn werk te hebben gezien of gesproken – bericht dat zijn contract niet wordt verlengd. Kees is woedend, om alles, maar laat het erbij zitten omdat simpelweg de energie ontbreekt om ertegen te strijden. ‘Ik kon in die tijd niet eens een telefoon vasthouden.’ Hetzelfde geldt ook voor een schadevergoeding. Kees: ‘Voor mijn eigen gezondheid en rust heb ik daar nooit werk van gemaakt.’

FANTASTISCH GEREGELD

Na twee jaar revalidatie kan Kees nog steeds niet lopen, laat staan werken. Dus komt de WAO in zicht. Kees: ‘Ik dacht: als ik dat er allemaal ook nog bij moet regelen… dat trok ik niet.’ Hij belt de bond en die stuurt Harrie Dal. Kees: ‘”Ik regel het voor je”, zei Harrie. En dat heeft hij fantastisch gedaan, al het papierwerk ging allemaal via hem. Ook zorgde hij dat de keuringsarts bij mij thuiskwam. Die heeft me ter plekke volledig afgekeurd. Ik was zo blij, er viel een enorme last van mijn schouders. Nu hoefde ik me niet meer druk te maken over werk en een inkomen, en kon ik me volledig richten op revalidatie en acceptatie, op grip krijgen op wat mijn leven nog wel kon worden.’

IETS TERUG DOEN

Inmiddels zijn we ruim twintig jaar verder en gaat het eindelijk goed genoeg met Kees, die aan het gebeurde ook het Post Traumatische Stress Syndroom overhield, om te zoeken naar ‘een zinvolle invulling’ van zijn leven. Zo volgt hij sinds kort bij de Herstelwerkplaats een opleiding tot ervaringsdeskundige in de GGZ en hij heeft zich aangemeld om WIA-begeleider te worden. ‘Ik zag die oproep en dacht: “Yes, dat ga ik doen". Ik ben nooit vergeten wat Harrie toen voor mij heeft gedaan. Dat was onbetaalbaar. Misschien kan ik dat nu ook voor anderen doen? Bij de Herstelwerkplaats zie ik hoe al dat gedoe met het UWV en de zorg om werk en inkomen, het herstel van mensen echt in de weg zit. En het leuke is: in mijn regio is Harrie de coördinator. Zo is het verhaal helemaal rond.’

Wil je ook hulp van een WIA-begeleider? Neem dan contact op met het Contact­center: 088 3680368 (ma t/m vrij. 8.30 - 17.30 uur).

* De naam Kees is op verzoek gefingeerd

Deel deze pagina