VOORWOORD

VERDRINGING

Bijstand en een dode mus. Zo luidt de treffende kop boven het artikel dat Andrew Groeneveld voor dit nummer schreef over het project Schakelkans. Bijstandsgerechtigden die gaan deelnemen aan dit project – volgens de gemeente Groningen geheel vrijwillig – krijgen een schamele twee euro per uur – de maximale vrijwilligersvergoeding – bovenop hun uitkering. En in ruil daarvoor krijgen hun tijdelijke werkgevers de goedkoopst denkbare arbeidskrachten. Zij betalen slechts 12,75 euro aan de gemeente Groningen en hoeven zich verder niet druk te maken over zaken als cao’s, premies of pensioenen. Zouden diezelfde bedrijven een uitzendkracht inhuren, dan waren ze al gauw 7 euro per uur meer kwijt, om over het in vaste dienst nemen van deze mensen nog maar te zwijgen. ‘Pure verdringing’, luidt dan ook het oordeel van FNV-bestuurder Maureen van der Pligt.

De bond trekt samen op met de lokale cliëntenraad om het project tegen te houden dan wel de gemeente Groningen op andere gedachten te brengen. Dat lukte al met de gemeente Eemsdelta en eerder werd dankzij protesten van onder meer de FNV het project Flextensie, de vergelijk­bare voorganger van Schakelkans, van dezelfde bedenker, stopgezet.

Ondertussen werkt SP-Kamerlid Sadet Karabulut al jaren aan een wet om dit soort verdringing op de arbeidsmarkt (het vervangen van betaalde banen door gratis of goedkopere arbeidskrachten) tegen te gaan. De Tweede Kamer stemde al in met haar Verdringingstoets. Nu de Eerste nog. Voor Karabulut, bezig aan haar laatste termijn, moet het de positieve afsluiting worden van haar jarenlange strijd tegen werken zonder loon. Een strijd, waarbij ze de bond altijd aan haar zijde vond. En vice versa. Karabulut stopt, althans als Kamerlid. Maar wij gaan door. Sadet bedankt, het ga je goed!

Harry Ortmans, Voorzitter sectorraad FNV Uitkeringsgerechtigden