NET LID

‘IK WIL GRAAG MEEVECHTEN MET DE FNV’

Tekst Eva Prins

Beeld Jeannette Schols

Toen Anita Barreveld (58) vorig jaar op een FNV-bijeenkomst voor uitkeringsgerechtigden kwam, wist ze gelijk: hier sluit ik me bij aan. ‘In je eentje bereik je niks, met z’n allen wel.’

1. Wat voor werk deed of doe je?

‘Ik heb van alles gedaan, administratief werk, in de meldkamer van de wegenwacht – daar heb ik het langst gewerkt. En in de catering, want dat was goed te combineren met de zorg voor mijn twee – inmiddels volwassen – dochters. Na de scheiding van mijn gewelddadige ex, ben ik tien jaar geleden in de bijstand terechtgekomen. Op dit moment is mijn hoofdtaak: mantelzorger voor mijn ouders. Daar heb ik mijn handen vol aan.’

2. Hoe kwam je bij de FNV?

‘Ik zag een uitnodiging voor een bijeenkomst voor uitkeringsgerechtigden over het beleid in Nissewaard. Daar wilde ik per se heen, want hoe de gemeente hier met bijstandsgerechtigden omgaat, deugt niet. Ze behandelen je niet als mens, maar als een crimineel. Het is alleen maar: ‘Ik eis’, en: ‘Jij moet’. Zelf ben ik gelukkig nooit tewerkgesteld, maar ik ken velen die ver onder hun niveau moeten werken zonder dat ze er iets aan overhouden. Op die manier worden mensen kapot gemaakt. Het moet gewoon veel menselijker.’

3. Wil je ook actief worden voor de bond?

‘Zeker. Ik wil heel graag meevechten met de FNV om het voor anderen beter te maken. Zodra het weer kan, ga ik cursussen volgen zodat ik op het steunpunt kan werken. Dat is het mooie van de FNV: dat je er scholing kan volgen waarmee je je horizon verbreedt, anderen kan helpen en een steentje bij kan dragen aan een rechtvaardiger maatschappij. In je eentje bereik je niks, maar als je met z’n allen doorgaat, bereik je wel wat.’