COLUMN

TITIA SCHRIJFT

ONZE EIGEN TOESLAGENAFFAIRE

‘Mam, ik heb een brief gekregen van de belastingdienst. Ik moet 1250 euro betalen. En Mieke ook!’ Met dit paniekerige telefoontje begon onze eigen kafkaëske toeslagenaffaire.

Een paar maanden daarvoor, eind 2020, hadden mijn zoon en zijn vriendin een samenlevingscontract ondertekend, in aanwezigheid van een echte notaris. Ze wilden alles goed voor elkaar regelen. Ze wonen al een aantal jaren samen en alle belangrijke instanties waren daarover indertijd geïnformeerd, zo ook de belastingdienst.

De brief waarover mijn zoon belde was een beschikking dat zijn zorgtoeslag was stopgezet. Dat was schrikken, want er was niets veranderd in zijn financiële situatie, maar door het samenlevings­contract werden hun inkomens ineens bij elkaar opgeteld en nu kwamen ze 5 euro (!) over de grens heen.

Het gevolg: ze verloren allebei hun 70 euro per maand zorgtoeslag, samen 140 euro minder! Hoe moet je dat weten? Dit was behoorlijk slikken. Het samenlevings­contract ontbinden had geen zin, want de belastingdienst draait dit gevolg dan niet terug!

Zo mogelijk nog erger was dat ze ieder 1250 euro terug moesten betalen. Ze waren namelijk 31 oktober bij de notaris geweest en dan wordt de zorgtoeslag van dat hele voorgaande jaar teruggevorderd. Onlangs is deze wettelijke regeling terug­gedraaid; men had toch ingezien dat dit idioot en onrechtvaardig is. Maar de belastingdienst vond dat blijkbaar niet. Gezond verstand is daar immers al lang verdwenen!

Natuurlijk hebben we bezwaar gemaakt, vooral tegen die terugbetaling. Ik heb daarbij gewezen op alle informatie die we altijd hebben verstrekt en dat zo’n navordering voor twee mensen met een beperking en een sober inkomen enorme psychische stress en zorgen opleverde. De belastingdienst wees het bezwaar af: omstandigheden tellen niet, de oude regeling was in 2020 nog van kracht. Met behulp van een advocaat hebben we toen beroep ingesteld bij de rechter. Als de wet al gewijzigd was, waarom kon de belastingdienst daar dan geen rekening mee houden, speciaal bij deze kwetsbare mensen?

De zitting was online, bij ons thuis. Mijn zoon en zijn vriendin hadden hun nette kleren aangetrokken en kwamen ruim op tijd. De rechter luisterde heel goed en stelde belangrijke vragen. We zouden binnen acht weken een uitspraak ontvangen. Het duurde vier maanden. Maar het was het wachten waard, want de rechter veegde de vloer aan met de koude opstelling van de belastingdienst en hun weigering rekening te houden met de bijzondere situatie. De menselijke maat was hier duidelijk niet toegepast. De rechter greep in.

Het heeft lang geduurd en de zorgtoeslag is helaas blijvend afgepakt, maar de navordering kregen ze terug. Toch nog een klein beetje gerechtigheid. En een dure les: geliefden met een zorgtoeslag, ga niet trouwen of formeel samenwonen, want dat kost je een hoop geld.

Titia Beukema (66) is actief bij FNV Uitkerings­gerechtigden als lid van de sectorraad, het sector­bestuur en een aantal werkgroepen. Ze woont samen en is moeder van drie volwassen kinderen. Haar oudste zoon heeft een beperking en daarom is ze lid van de FNV Wajonggroep Plus. ‘Hij maakt mij dagelijks duidelijk hoe hard actie nodig is, voor hem en zijn lotgenoten.’

Deel deze pagina